Schaal wordt berekend, niet geraden

Generatieve beeldmodellen hebben geen weet van de werkelijke afmetingen van een product, tenzij je dat expliciet meegeeft — en zelfs dan blijft een tekstuele omschrijving van grootte onnauwkeurig. Voor marketingbeeld is dat geen probleem. Voor een offerte, waarbij een klant een reële verwachting moet krijgen van wat er daadwerkelijk geplaatst wordt, is het dat wel.

Eén echte referentiemeting in de foto — een kozijnbreedte, een gevelbreedte — geeft een exacte pixels-per-centimeter-verhouding voor die specifieke foto. Die verhouding, vermenigvuldigd met de werkelijke productafmetingen uit de catalogus van de leverancier, levert een berekende plaatsingspositie op. Geen schatting, een berekening.

Fotorealisme: schaduwval, materiaaltextuur, belichting, randvervaging tussen product en omgeving. Dat is precies waar generatieve modellen sterk in zijn — en precies waar een puur geometrische aanpak tekortschiet. De twee taken worden bewust gescheiden: geometrie is berekend, realisme is gegenereerd.

Bij zonwering en rolluiken wordt de kozijn- of gevelopening sowieso opgemeten voor een sluitende offerte — met of zonder visualisatie. Die meting, op hetzelfde moment vastgelegd als de foto, is de enige extra stap die nodig is om van een foto een exacte visualisatie te maken.

Niet elk product heeft die meting al ingebakken in het verkoopproces — bij losse verlichting bijvoorbeeld is er niet altijd al een meting nodig om te verkopen. In die gevallen vraagt MisterStage één lichte, eenmalige extra input op het moment van de foto (bijvoorbeeld een tafelbreedte of plafondhoogte), in plaats van te doen alsof die meting er toch al was.